Sezon powoli się rozkręca, po suszy nastąpiła pora deszczowa. Mam nadzieję, że spalony i zniszczony przez kreta trawnik (23 kopce!) w końcu się zazieleni. W części japońskiej postawiliśmy latarnię, którą pokazywałam wcześniej. Jej części zostały sklejone ze sobą, a powierzchnię wykończyłam fugą, by powierzchnia stała się w miarę wodoodporna ( i mrozoodporna także). Będzie postawiona na płaskim kamieniu, właśnie odpowiednią taflę przywiózł nam kolega - latarnia powinna mieć podstawę.

Postanowiłam ostatnio wprowadzić nieco romantyzmu do naszego ogródka działkowego. Sceną wydarzeń stała się pergola przy grillu. Ustawiłam niewielki stolik i składane krzesełko w miętowym kolorze, poza nim jest tam na stałe ławka oparta na kamieniach. Na stoliku prezentuje się dzbanek 'Rococo' z Ćmielowa w ocieplaczu, angielskie kubki Katie Alice z serii 'Ditsy Floral', stara cukiernica (o której pisałam tutaj). Poza tym szklany wazonik z różami - teraz właśnie kwitnie róża Abraham Darby (morelowo-różowa), a ta bardziej różowa to Dorothy Perkins. Obie przepięknie pachną.

Niedawno pokazywałam surową jeszcze formę japońskiej latarni do ogródka japońskiego. Troszkę trwały prace wykończeniowe, ale już powoli nowe wyroby zajmują swoje miejsca w ogrodzie.
Z resztek gazobetonu, które pozostały z wycinania latarni (były to prostopadłościany) postanowiłam zbudować mniejszy akcent japoński do przedogródka w Oliwie. Tak powstała pagoda trzypiętrowa, która jest mniejsza od pokazywanej wcześniej latarni (ma ok. 35 cm wysokości). Ponieważ została właśnie skończona, postawiłam ją w ogródku pod klonikiem japońskim na tle większych kamieni symbolizujących góry, wydało mi się to najlepsze miejsce.

Hybryd spinossima 'Aïcha' (Pochodzenie: Souvenir de Jacques Verschuren x Guldtop)
- to róża parkowa wyhodowana przez Duńczyka Waldemara Petersena w 1966 roku. Kupiłam ją w 2010 roku z racji wysokiej odporności na mrozy (nawet do -32 st. C). U mnie (na Pomorzu) zimuje bez przykrycia. W tym roku po łagodnej zimie zachowała całkowicie swoje zeszłosezonowe gałązki. Jest oparta o konstrukcję pergoli otaczającej kamienny grill. Kwitnie gęsto w tzw. klastrach, wytwarza mnóstwo pąków. Kwiaty początkowo są bardziej żółte, w miarę dojrzewania bledną do jasnokremowych, są półpełne o średnicy ok. 8-10 cm. Bardzo ładnie pachnie. Kwitnienie przypada na maj/czerwiec, później kwitnie pojedynczymi kwiatami. Przyciąga masę owadów, pszczoły biorą sobie "kąpiel" wśród licznych pręcików i nurzają się w pyłku. Niestety jej kwiaty także przyciągają rozmaite chrząszcze, które lubią zjadać ich smaczne płatki i szybko je niszczą. Przeszkadzam im w tym strząsając z krzewu. Atrakcyjna dla osób, które preferują róże o "dzikim" wyglądzie, dość kolczasta.

Łubiny towarzyszą nam na działce od samego początku. Nie pokażę pierwszych zdjęć, bo są bardzo słabej jakości. Wśród wielu chwastów wyrastały charakterystyczne kępy palczastych listków. Zostawiliśmy je i były jedną z pierwszych kwiatowych dekoracji. Z czasem jednak zostały wyeliminowane. Po paru latach zaczęłam poszukiwać łubinu białego i zakupiłam sadzonkę (a właściwie był to kawałek korzonka). Po dwóch sezonach rozrosła się ładna kępa, która była posadzona w rabacie mieszanej.

Długo szykował się do rozwinięcia pąków kwiatowych, od paru dni kwitnie w całej okazałości Rododendron Catawbiense Grandiflorum w ogródku w Oliwie. Został zakupiony w 2011 roku i ładnie się rozrasta, wygląda niczym bukiet kwiatów. Zdecydowanie posłużyło mu usunięcie drzewa, które rosło nad nim, był to Żywotnik zachodni. Przed remontem domu zostało wycięte i obecnie miejsce jest lepiej doświetlone.
Obok posadziłam (widoczny kwitnący patyk po prawej) młodą Wiśnię japońską 'Amonogawa', która zakwitła kilkoma kwiatkami. Gdy urośnie będzie miała pokrój obelisku i ładnie dopełni swoimi kwiatami ogródek. 

 Kolejna odsłona części japońskiej z kwitnącą azalią i kaliną. Azalia pachnie intensywnie, zapach jest silny, korzenny, trudny do określenia. Niedługo rozkwitnie jeszcze rododendron. Przedstawiam kilka ujęć z ostatniego weekendu.